العلامة المجلسي
411
حياة القلوب ( فارسي )
آيهء ششم : وَأَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ . فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ . وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ . وَظِلٍّ مَمْدُودٍ . وَماءٍ مَسْكُوبٍ . وَفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ . لا مَقْطُوعَةٍ وَلا مَمْنُوعَةٍ . وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ « 1 » يعنى : « أصحاب دست راست يا أصحاب يمن وبركت در ميان درختان سدرند كه خارشان را بريده باشند ، ودرختان موز كه ميوهشان از بالا تا پائين بر روى يكديگر بافته شده باشد ، وسايهاى كشيده شده مانند هواي ما بين طلوع صبح تا طلوع آفتاب ، وآبى ريزنده از بالا به زير ، وميوههاى بسيار كه در هيچ وقت منقطع نشوند وكسى منع نكند ايشان را از چيدن آنها ، وفرشهاى بلند شده وبر روى هم افتاده » . در بصائر الدرجات از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : اينها كناية است از امام عليه السّلام وعلومى كه به خلق مىرسد « 2 » . مترجم گويد كه : اين از تأويلات غريبه است ، وممكن است كه مراد آن باشد كه نه چنان است كه بهشت مؤمنان منحصر باشد در بهشت صوري كه در آخرت خدا به ايشان عطا مىفرمايد بلكه ايشان را در دنيا نيز از بركات ائمهء ايشان به بهشتهاى روحاني از ظل حمايت ورأفت وشفقت ايشان كه بر سر شيعيان كشيده است وآب جارى علوم ومعارف ايشان است كه نفوس وأرواح ايشان به سبب آنها زنده مىشوند به حيات ابدى ، وميوههاى بسيار از أنواع حكم ومعارف ايشان كه هرگز منقطع نمىگردد از شيعيان خود منع نمىكنند آنها را ، وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ از آداب واخلاق حسنهء ايشان كه به آنها متأدب مىگردند ولذت مىيابند بلكه در آخرت نيز با لذت جسماني آن لذات روحاني ايشان را مىباشد ، چنانچه در « عين الحياة » وغير آن تحقيق آنها را كردهام . آيهء هفتم : تأويل آيات سورهء وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ گفتهاند كه : خدا سوگند ياد كرده به انجير وزيتون ، زيرا كه انجير ميوهاى پاكيزه است سريع الهضم ودوائى است كثير النفع ؛
--> ( 1 ) . سورهء واقعه : 27 - 34 . ( 2 ) . بصائر الدرجات 505 ؛ مختصر بصائر الدرجات 57 . ودر هر دو مصدر وهمچنين در بحار الأنوار 24 / 104 بجاى « امام » ، « عالم » آمده است .